|
ประวัติและผลงานของ กาเหว่า เสียงทอง |
|
|
|
เขียนโดย prsnart
|
|
วันจันทร์ที่ 29 กันยายน 2551 |
ประวัติกาเหว่า เสียงทอง
กาเหว่า เสียงทอง มีชื่อจริงว่า กมล วรรณพาหุล (บางตำรา บอกว่าชื่อ กมล กล่อมบรรจง ) เป็นชาว อ.ศรีษะกระบือ จ.นครนายก เขากำพร้าแม่ตั้งแต่เกิด และเติบโตมาจากการเลี้ยงดูของพ่อเพียงคนเดียว เมื่อพ่อเสียชีวิตไป กาเหว่า เสียงทอง ก็ใช้ชีวิตเกเรร่อนเร่ไปทั่ว และเริ่มจับงานหาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นกรรมกรแบกหามมาตั้งแต่อายุประมาณ 12 ปี เขาชื่นชอบการร้องเพลงลูกทุ่ง และร้องเชียร์รำวงมาตั้งแต่อายุยังน้อย พออายุ 17 ปี หลังได้เห็นการแสดงของวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ เขาก็ไปสมัครเป็นนักร้องกับวงสุรพล แต่เนื่องจากเสียงของเขาเป็นร่องเสียงเดียวกับไวพจน์ เพชรสุพรรณ ที่เป็นคู่แข่งกัน วงสุรพลจึงปฏิเสธเขา
ได้เข้าวง ต่อมาเมืองวงดนตรีสมานมิตร เกิดกำแพง วงดนตรีลูกทุ่งแถวหน้าอีกวงของเมืองไทย ที่มีนักร้องดังหลายคนเช่น แก้ว เบญจกาย , อัศวิน เกิดกำแพง , ประทุมทิพย์ บัวตะมะ และ การเวก เสียงทอง มาเปิดการแสดงที่สถานีวิทยุ ปชส.7 แถวใต้สะพานพุทธ กาเหว่า เสียงทอง ก็ไปสมัครเป็นนักร้องอีก และได้รับความเมตตาจากแฟนหัวหน้าวงให้มาอยู่ในวงในฐานะคนแบกกลอง หลังจากที่ทนแบกกลองอยู่ 2 ปีเขาก็ได้มีโอกาสร้องเพลงหน้าเวทีเป็นครั้งแรก โดยในระหว่างที่วงเดินสายอยู่ทางเหนือ กาเหว่า ได้มาร้องเพลง " สามปีที่ไร้นาง" ของ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ให้ การเวก เสียงทอง ฟัง ซึ่ง การเวก ก็ประทับใจมาก จึงออกแรงลุ้น ให้เขาได้ขึ้นเวที เพลงแรกที่ กาเหว่า เสียงทอง ได้ร้องหน้าเวทีจึงเป็นเพลง "สามปีที่ไร้นาง " โดยได้ไปร้องไกลถึงกว๊านพะเยา ซึ่งก็ได้รับเสียงตอบรับจากแฟนเพลงเป็นอย่างดี สมานมิตร เกิดกำแพง จึงตั้งชื่อให้เขาว่า กาเหว่า เสียงทอง เพื่อให้คล้องจองกับ การเวก เสียงทอง ผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมของเขา (บางตำราบอกว่า การเวก เสียงทอง เป็นคนตั้งให้ ) หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อ การเวก เสียงทอง ลาออกจากวงสมานมิตรจากปัญหาภายใน และไปตั้งวงเอง กาเหว่า ก็จึงออกตาม ช่วงนั้น ซึ่งเป็นช่วงที่ไวพจน์ลาออกจากวงรวมดาวกระจายของ ครูสำเนียง ม่วงทอง และมาตั้งวงเอง กาเหว่า เสียงทอง จึงมาสมัครอยู่กับไวพจน์ แต่ร้องได้ไม่นานก็ต้องถูกเชิญให้ออก เพราะเสียงของเขาเป็นร่องเสียงเดียวกับไวพจน์
โด่งดัง
ต่อมา ศักดิ์สิทธิ์ ไทรน้อย เพื่อนของ การเวก เสียงทอง พามาฝากกับวง เพลิน พรมแดน และเขาก็กลายเป็นนักร้องชูโรง เพลิน พรมแดน จึงพาไปหา ครูไพบูลย์ บุตรขัน และมีโอกาสบันทึกเสียงครั้งแรกในเพลง " หนุ่มเรือนแพ " และโด่งดังอย่างมาก จนสามารถออกจาก วงเพลิน พรมแดน และมาตั้งวงดนตรีของตนเองได้ ด้วยการสนับสนุนของ นนท์บุรีการท่องเที่ยว เป็นนายทุน ต่อมาเขาก็เพลงดังตามมาอีกหลายเพลง รวมทั้ง "บ้องกัญชา " และ "แม่หม้าย" (บางตำราบอกว่า ก่อนที่ เพลิน พรมแดน จะพา กาเหว่า ไปพบ ครูไพบูลย์ การเวก เคย ให้ กาเหว่า บันทึกเสียง 2 เพลงคือ " ลาบ้านเกิด" และ "กาเหว่าสะอื้น " แต่ไม่ดัง )
หลังจากที่ชื่อเสียงลดน้อยถอยลง ชีวิตของ กาเหว่า เสียงทอง ก็มาถึงจุดตกต่ำอีกครั้งเมื่อครอบครัวแตกแยก และเขากลายเป็นคนติดเหล้า ไม่ค่อยมีใครอยากคบค้าด้วย
ผลงานเพลงดัง
- หนุ่มเรือนแพ
- บ้องกัญชา
- แม่หม้าย
ชีวิตปัจจุบัน หลังเลิกเหล้า ปัจจุบัน กาเหว่า เสียงทอง ในวัย 60 ปี (2550)ก็ยังคงร้องเพลงอยู่บ้าง รับจัดวงดนตรีไว้บริการตามงานบวช งานแต่ง งานเลี้ยง พร้อมกับรับงานทำขวัญนาคคู่กับพี่ชายบุญธรรมอย่าง การเวก เสียงทอง โดยมีถิ่นพำนักเป็นห้องเช่าเล็กๆริมถนนสาย บางบัวทอง - สุพรรณบุรี โดยเจ้าตัวบอกว่า มีความสุขดี
|
